• บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก •



                                                30/11/2011

 

 

จะมาเล่าต่อจากหน้าที่แล้วกันนะค่ะ หลังจากตกลงกับแฮรี่ว่าให้แฮรี่มารับดาร์ลิ้ง

ตอนกลางคืนดาร์ลิ้งก็นอนไม่หลับ คิดว่าจะทำยังไงดี?จะเอาไข่ดาวไปไว้ที่ไหน?


คิดว่าถ้าไม่มีที่อยู่ใหม่ไข่ดาวได้ ดาร์ลิ้งก็จะไม่ย้ายออกเด็ดขาและไม่ทิ้งไข่ดาวไว้ที่ห้องเด็ดขาด


แต่ถ้าเอาไปอพาร์ทเม้นท์ของแฮรี่ก็เอาไปอยู่ด้วยไม่ได้

 

เพราะอพาร์ทเม้นที่นั่นเค้าไม่อนุญาติให้เลี้ยงสัตว์


ตอนกลางคืนก็ดูข่าวมีเบอร์โทร ที่อพยพสำหรับฝากสัตว์เลี้ยง ดาร์ลิ้งก็บันทึกไว้กะว่าจะโทรไปตอนเช้า


พอตอนเช้าก็เก็บเสื้อผ้าของที่จำเป็นใส่กระเป๋า แล้วก็โทรไปหาศูนย์อพยพสัตว์เลี้ยง เค้าบอกว่าตอนนี้


มันเต็มหมดแล้วให้โทรหาปศุสัตว์แทน พอเค้าให้เบอร์กรมปศุสัตว์มา ดาร์ลิ้งก็รีบโทรหาเลย


แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่สามารถไปรับไข่ดาวได้เพราะแจ้าหน้าที่ไปช่วยหมูป่าที่หลุดออกมา

พอโทรไปที่ไหนก็ไม่ได้ ดาร์ลิ้งก็โทรบอกแฮรี่ว่าไม่ต้องมารับแล้วเพราะไข่ดาวไม่มีที่อยู่

 

แฮรี่ก็บอกว่าใจเย็นๆนะ เดี๋ยวหาข้อมูลให้ในอินเตอร์เน็ต ..................

 

 

 

         ไม่นานเเฮรี่ก็บอกว่าได้โทรไปหาที่กรมอุทยานคุ้มครองและเพาะพันธุ์สัตว์ป่าแล้ว

 

เดี๋ยวเจ้าหน้าที่จะโทรหาดาร์ลิ้ง สอบถามข้อมูลและแผนที่มารับไข่ดาว

 

ประมาณสิบนาที เจ้าหน้าที่ก็โทรมาสอบถามข้อมูลต่างๆและแผนที่ของบ้าน  

 

แต่ที่เรื่องเศร้าที่สุดที่ดาร์ลิ้งบอกไว้ในหน้าไดที่แล้ว ไข่ดาวไม่ได้ตายนะค่ะอย่าเข้าใจผิดกัน^^" 

 

แต่ที่ต้องเสียใจเพราะว่า ตอนที่คุยกันเจ้าหน้าที่ ดาร์ลิ้งจะต้องให้ไข่ดาวกับเจ้าหน้าที่เพราะ


ไข่ดาวเป็นสัตว์สงวน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง  เจ้าหน้าที่จะเอาไปเพาะพันธุ์ต่อไป


นั่นก็หมายความว่า ไข่ดาวจะต้องไปอยู่ที่กรมคุ้มครองสัตว์ตลอดไป ไม่ได้อยู่กับดาร์ลิ้งต่อไปอีกแล้ว


คุยกับแฮรี่และเจ๊  ก็บอกว่าต้องทำใจนะ เพราะมันจำเป็นจริงๆมันไม่มีทางเลือก


ไข่ดาวจะได้อยู่ที่ของมัน มีที่กว้างๆอยู่  แต่ดาร์ลิ้งก็ยังคิดมากกังวลอยู่ดี


กลัวว่าเค้าจะเลี้ยงไข่ดาวไม่ดี โน่นนี้นั่นกังวลไปหมด


แต่ก็คิดในทางที่ดี  ไข่ดาวจะได้ไปอยู่ในที่ที่มันควรอยู่  ดีกว่าอยู่ในกรงไม่กว้าง วิ่งเล่นในห้อง


แคบๆ ไข่ดาวจะได้มีเพื่อน  มีแฟนและมีลูก มีบ้านของมัน...........ที่ที่มันควรอยู่

 



                             แฮรี่ก็ใช้เวลาสองชั่วโมงในการนั่งรถทหารมารับที่บ้านดาร์ลิ้ง


ลำบากมากๆในการเดินทาง และต้องลุยน้ำสกปรกและเหม็นเข้าซอยบ้านดาร์ลิ้ง


รู้สึกสงสารเพื่อนจังต้องมาบำบากกับเราด้วยT^T  พอแฮรี่มาถึงที่ห้องดาร์ลิ้้งก็อาบน้ำ


จากนั้นก็ทานข้าวเสร็จ  รอให้เจ้าหน้าที่มารับไข่ดาว   เจ้าหน้าที่จะโทรมาเป็นระยะ


ถามทางมาเรื่อยๆ   รอหลายชั่วโมงมากกกกก  จนถึงบ่ายสามเจ้าหน้าที่ก็โทรมาบอกว่า


ไม่สามารถเข้าฝั่งมาแถวบ้านดาร์ลิ้งได้เพราะน้ำท่วมสูง  รถมาได้แค่ครึ่งทาง


เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าให้ดาร์ลิ้งเอาไข่ดาวไปส่งที่ตีนสะพานพระราม7  เจ้าหน้าที่จะรอรับที่นั่น


ดาร์ลิ้งก็ตอบตกลง   แต่ก็นึกในใจแล้วจะนั่งอะไรไป เอาไข่ดาวไปยังไง


เพราะไข่ดาวตัวโตและหนักมากกก  คิดอยู่สักพักก็เห็นตะกล้าใบใหญ่สีชมพู 

 

 

  

                     ก่อนจับไข่ดาวลงตะกล้าก็นั่งมองไข่ดาวอยู่สักพัก หน้าตาไข่ดาววันนี้

 

มันไม่ค่อยร่าเริงเหมือนทุกๆวัน เหมือนมันจะรู้เลยว่ามันจะไม่ได้อยู่กับดาร์ลิ้งแล้ว

 

หน้าตามันเศร้าไม่แพ้ดาร์ลิ้งเลยT^T  ถ่ายรูปไข่ดาวเก็บไว้เป็นครั้งสุดท้ายและก็เอาไข่ดาวใส่ตะกล้า

และก็โทรไปบอกเจ้าหน้าที่ว่ากำลังออกจากบ้านแต่ต้องใช้เวลาในการเดินทางหน่อย

 

เจ้าหน้าที่ก็บอกเข้าใจไม่เป็นไรรอได้...........

 

จากนั้นก็หิ้วไข่ดาวออกจากปายซอยไปรอรถทหาร  รอครึ่งชั่วโมงรถก็มา  

 

แต่คนบนรถทหารแน่นมากกกกกกกก  แต่ก็ต้องอดทนเบียดๆขึ้นไป

 

ดาร์ลิ้งกับแฮรี่ก็ยืนหามไข่ดาวไว้คนก็เยอะ บางคนก็นึกว่าไข่ดาวเป็นหมาบ้าง เป็นแมวบ้าง

 

พอบอกว่าตัวซะมดทุกคนบนรถก็ตกใจบอกว่าไม่เคยเห็นตัวซะมดจะอ้วนและตัวโตขนาดนี้

 

 

 

 

                         แต่สิ่งที่ดาร์ลิ้งเกลียดคำพูดป้าคนนึงบนรถมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ไม่เคยลืมคำพูดแย่ๆนั้นเลย   ป้าคนนั้นถามดาร์ลิ้งว่าตัวอะไรอยู่ในตะกล้าหรอ??????

 

ดาร์ลิ้งเลยตอบว่า ตัวซะมดค่ะ   อิป้าก็ทำหน้าทำตาๆแล้วพูดว่า จะเอามันมาทำไม ทำไมไม่ปล่อยทิ้งเป้นภาระ

   โห้พอดาร์ลิ้งได้ยินมันจุกอกทันทีเลย แฮรี่ก็มองหน้าดาร์ลิ้งประมาณว่า

 

ใจเย็นๆนะเพื่อน   ดาร์ลิ้งก็ไม่พูดอะไร และก็นึกเจ็บใจมาก  ตอนนั้นคิดในใจว่า

 

  คนอะไรใจดำมากๆ  คนไม่รักสัตว์ไม่รู้หรอก

 

ว่ามันรู้สึกยังไง...............................

 

 

 ฝ          ฝเชื่อมั๊ยว่าดาร์ลิ้งต้องยืนอุ้มไข่ดาวกับแฮรี่นานมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

เป็นเวลาที่อึดอัดและสงสารไข่ดาวด้วย  ไข่ดาวทั้งมึนหัวและอวกออกมา  

 

รถเล่นไปอย่างช้าๆ กว่าจะถึงสะพานพระราม7   ก็ปาเข้าไป1ทุ่มครึ่ง ใช้เวลาในการเดินทาง


ที่ยืนอยู่บนรถสามชั่วโมงครึ่ง  

 

ปกติถ้าน้ำไม่ท่วมจากบ้านดาร์ลิ้งไปสะพานพระราม7ไม่เกิน15-20 นาทีก้ถึงแล้ว

 

แต่ต้องขอบคุณเจ้าหน้าที่จริงๆที่รอเราอย่างใจเย็นรอรับไข่ดาวจนค่ำเลย  คอยโทรมาสอบถาม

 

ว่าไข่ดาวเป็นไงยังบ้างตอนอยู่บนรถ   พอไปถึงก็เห็นเจ้าหน้าที่มารอรับอยู่พอดี

 

ดาร์ลิ้งก็สวัสดีเจ้าหน้าที่  แล้วก็มองที่เสื้อเขียนว่า เจ้าหน้าที่กรมคุ้มครองสัตว์ป่า

 

สบายใจไปนิดนึง ไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะหลอกเอาไข่ดาวไปผัดเผ็ด^^"

 

ดาร์ลิ้งก็ขอโทษเจ้าหน้าที่ที่มาช้ามากๆ เจ้าหน้าที่บอกไม่เป็นไรครับเข้าใจเพราะว่าน้ำท่วม

 

เจ้าหน้าที่พูดดีมากๆๆๆ   ดาร์ลิ้งก็สอบถามว่า เอาไข่ดาวไปแล้วจะเอาไปทำอะไร

 

เจ้าหน้าที่ก็อธิบายและบอกว่า ไม่ต้องเป็นห่วง เจ้าหน้าที่จะเอาไปเลี้ยงและเพาะพันธุ์

 

พอไข่ดาวมีลูกเจ้าหน้าที่ก็จะเอาไปปล่อยที่ป่าปล่อยให้มันอยู่ทีของมันเป็นไปตามธรรมชาติ

 

ดาร์ลิ้งก็สบายใจเมื่อได้ฟังอย่างนั้น   ก็ยื่นไข่ดาวให้เจ้าหน้าที่จับใส่กรง

 

แต่ไข่ดาวก็ดิ้นไม่ยอมให้เจ้าหน้าที่จับเลย   ดาร์ลิ้งก็บอกเจ้าหน้าที่ว่า พี่มาหนูจับมันใส่กรงเอง

 

พอดาร์ลิ้งจับไข่ดาวมันก็ยอมให้จับไม่ดิ้น ดาร์ลิ้งก็ลูบหัวมันก่อนใส่กรง

 

ภาพที่ไม่มีวันลืมเลยคือ พอดาร์ลิ้งลูบหัวไข่ดาวมันก็เลียมือดาร์ลิ้ง  คิดดูดิว่ามันน่าเศร้าแค่ไหน

 

พอใส่กรงเสร็จ  สวัสดีลาเจ้าหน้าที่ บอกว่าดูแลมันให้ดีๆนะค่ะ  ไข่ดาวก็ยังมองหน้าดาร์ลิ้ง

 

ดาร์ลิ้งก็เดินขึ้นสะพานลอยเพื่อจะข้ามฝั่งนั่งรถทหารกลับบ้าน  พอนึกภาพตอนที่ไข่ดาวเลียมือ

 

น้ำตาก็แตกร้องไห้เลยT^T  ปกติเป็นคนร้องไห้ยากมาก  เป็นคนที่เข้มแข็งมาก   

 

แต่ด้วยอารมณ์ทั้งเหนื่อย  สงสารไข่ดาว ระหว่างเดินทางก็เห็นภาพหดหู่  ทุกคนลำบาก

 

 

  หลายๆอย่างรวมกันมันก็กลั้นไม่อยู่  บ่อน้ำตาก็แตกโดยอัตโนมัติ

 

แฮรี่ก็นั่งปลอบสักพักก็ซื้อไก่ทอดห้าดาวให้กิน ก็กินไม่ลง  ยืนรอรถทหารก็ยังไม่มา

 

จนมีป้าคนนึงถามว่าจะไปไหนกันลูก   พอพวกเราบอกจะไปปิ่นเกล้า ป้าก็บอกว่ารถหมดแล้วลูก

 

คันสุดท้ายเพิ่งจะหมดไปไม่นานนี่เอง  ป้าบอกให้เดินไปที่โรงพยาบาลยันฮีดู

 

ดาร์ลิ้งก็พูดกับแฮรี่นี่เราต้องเดินลุยน้ำไปจริงๆหรอ น้ำก็สกปรกว่ายน้ำก็ไม่เป็น

 

สรุปพวกเราก็เดินลุยน้ำไไปจริงๆ กลัวก็กลัว แต่ก็ต้องไปเพราะทุกคนที่บ้านแฮรี่รอพวกเราอยู่

 

ดาร์ลิ้งกับแฮรี่ก็เดินลุยน้ำประมาณเอวไปโรงพยาบาลยันฮี เจอโฟมข้างทางก็เก็บกันขึ้นมากลัว

 

ตรงไหนเป็นที่ต่ำจะได้ไม่ต้องจมน้ำิ  ่


 เดินจากสะพานพระรามเจ็ดไปถึงยันฮีก็ประมาณสองสามป้ายรถเมย์.....

 

ที่ยันฮีน้ำไม่ท่วมเพราะทำที่กั้นไว้อย่างแน่นหนาแต่รอบๆบริเวณนั้นท่วมหนักหมด

 

พอพวกเราไปถึงยันฮี  ถามคนนั้นคนนี่ไปเรื่อยๆว่ามีรถกลับบ้านหรือเปล่า

 

จนไม่นานก็มีรถโฟวิลยกสูงบอกว่าจะผ่านไปแถวบ้านดาร์ลิ้ง พวกเราก็ติดรถไปด้วย

 

บนรถมีคนทั้งหมดอยู่ห้าหกคน  

 

พวกเราดีใจมากๆที่ได้นั่งรถกลับบ้านไม่ต้องลุยน้ำกลับบ้านตอนกลางคืน

 

 


 

                     พอรถขับออกจากที่โรงพยาบาลยันฮีได้ไม่นานรถก็ดับเพราะน้ำเข้าเครื่องรถ

 

ซวยมากๆๆๆ   พวกเราก็ต้องลงเดินกลับบ้าน  แต่ก็สบายใจนิดนึงที่มีเพื่อนร่วมเดินทาง5คน

 

เดินลุยน้ำกันไปบางที่ก็ถึงคอดาร์ลิ้ง  บางที่ก็เดินมิดหัว  แต่โชคดีมีพี่คนนึงที่ว่ายน้ำเป็นลากดาร์ลิ้ง

 

ลอยคอผ่านไปได้  คิดดูดิมันน่ากลัวแค่ไหน  มืดก็มืดไม่มีใครผ่านมาเลย จระเข้ก็กลัวเพราะมีข่าวว่ามันได้หลุดออกมา

 

น้ำก็สกปรก  แฮรี่บอกว่า กุคันหูหมดแล้ว5555    ดาร์ลิ้งก็เพิ่งขำออกตอนแฮรี่พูด

 

ตลอดที่เดินทางด้วยกันแทบจะยิ้มและขำไม่ออก    เดินทางกว่าจะถึงบ้านมันไกลและนานที่สุด

 

เกือบจะเที่ยงคืนแล้วก็ถึงบ้านเอากระเป๋าหิ้วสัมภาระออกไปหน้าปากซอย รอรถกันอีกครั้ง

 

พอรถสิบล้อมาก็ต้องขึ้นรถสิบล้อไป ในชีวิตไม่เคยนั่งรถสิบล้อ  มันลำบากมากๆสูงก็สูงขึ้นก็ลำบาก

 

ต้องปีนขึ้นไปจนขาดาร์ลิ้งกระแทกกระบะรถขาเขียวเป็นจ้ำๆหมดเลยT^T

 

พอนั่งรถคนขับ ขับไปส่งเลยสะพานซังฮี้ ไปแถวนั้นน้ำก็ไม่ท่วมแล้ว

 

พอลงรถก็ขอบคุณพี่ขับรถสิบล้อ แล้วเรียกแท็กซี่ไปบ้านแฮรี่ที่อยู่แถวท่าพระ  แถวนั้นน้ำไม่ท่วม

 

ไม่ถึงเดียร์ก็รอพวกเราอยู่แล้ว   ซื้อข้าวมารอพวกเรากว่าจะกลับมาถึงก็ปาเข้าไปตีหนึ่งแล้ว

 

ดาร์ลิ้งใช้เวลาอาบน้ำนานที่สุด เพราะทั้งตัวทั้งเสื้อผ้าเหม็นมากกกกกก

 

ทานข้าวเสร็จก็ไปนอนห้องอีกห้องนึง  พยามนอนก็นอนไม่หลับ ทั้งๆที่ร่างกายหนื่อยเหลือเกิน

 

คิดถึงไข่ดาวอีกครั้ง มันยากนะที่จะต้องทำใจเพราะดาร์ลิ้งเลี้ยงไข่ดาวตั้งแต่ตัวเล็กๆ

 

ถ้าใครอ่านไดอารี่ดาร์ลิ้งก็จะรู้  ความผูกพันธ์กับมันมาก  ตอนมีไข่ดาวดาร์ลิ้งรู้สึกว่าตัวเองไม่เหงา

 

เหมือนมีเพื่อน   ตัวเองมีความรับผิดชอบมากขึ้น  มีเวลาอยู่บ้านมากขึ้น

 

เวลาไปเรียนก็เหมือนกันเวลารีบเสร็จก็รีบกลับบ้านทันทีกลัวข้าวไข่ดาวที่ทิ้งไว้หมด

 

กลัวไข่ดาวหิว  บางทีออกไปเที่ยวหรือช๊อปปิ้งก็ต้องฝากไข่ดาวไว้กับเจ๊ 

 

ก็จะโทรมาเช็คตลอดว่าไข่ดาวเป็นไงบ้าง เอาอาหารที่ทำไว้ให้ไข่ดาวทานยัง   

 

เล่นกับไข่ดาวทุกวัน  พอไม่มีไข่ดาวความรู้สึกเหงาก็กลับมาอีกครั้งT^T..........................

 

 

 

 

 

             ดาร์ลิ้งจะรวบรวมภาพของไข่ดาวตั้งแต่มีมันวันแรกจนไว้สุดท้ายไว้ในหน้านี้............

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
















       ไข่ดาวอยู่กับดาร์ลิ้งเป็นเวลา6เดือนกว่าๆ

บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 

ตอนนั้นเจ๊เอาไข่ดาวมาจากบ้านน้าเอามาฝากดาร์ลิ้ง  มีคนเอาไข่ดาวมาขาย แม่ไข่ดาวโดนยิงตายตั้งแต่ตัวเล็ก


















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

เอามาเลี้ยงแรกๆขี้เซาตลอด
















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

เวลากินอิ่มก็ชอบนอนท่านี้^^


















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 

ที่นอนประจำไป  ชอบไปนอนที่ชั้นวางหนังสือ

















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 
บางครั้งก็ชอบมาเล่นกลิ้งบนที่นอน



















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 
ชอบนอนหายท้องเพราะทานอิ่มเกิน^^"

















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 
จับอาบน้ำ

















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 

อาบเสร็จแล้ว














บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 
รูปนี้เหมือนหมาเลย^^



















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 

น่ารักอ่ะ เหมือนแมวเลย  ตกลงเป็นตัวอะไรกันแน่5555


















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 

เวลากลับจากมอ มาถึงบ้านก็จะอุ้ม ไข่ดาวจะดีใจและเลียหน้าตลอด  ชอบรูปนี้มาก

















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 
ดีใจเกินไปแล้ว^^"
 
















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 

ฮารูปนี้มาก555














บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

พอโตขึ้นหน้าตารูปนี้ เหมือนตุ๊กตาหมีเลย














บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

ขนปุยๆ นุ่มๆ  น่ากอด






















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

เป็นสัตว์เชื่องมาก  ขี้เล่น














บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

       ร่าเริง^O^

















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

เลี้ยงง่าย อะไรที่กินได้ไข่ดาวซัดเรียบ












บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

มะม่วงก็ยังกิน^^"













                    เป็นภาพสุดท้ายที่ดาร์ลิ้งเอาไข่ดาวไปให้เจ้าหน้าที่

บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก 


ตัวอ้วนและโตขึ้นมากๆๆ















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก


















บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก


ไข่ดาวโพสท่าให้ถ่ายรูปด้วยสีหน้าเศร้าๆ














บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก

ก่อนไข่ดาวไป ดาร์ลิ้งก็ทำไข่เจียวที่ไข่ดาวชอบให้ทานจนอิ่ม 

  ตั้งแต่เล็กจนโตเวลาอิ่มนอนท่านี้ไม่เคยเปลี่ยนเลย^O^









@ขอบคุณคอมเม้นทุกคอมเม้นทั้ง พี่ไดdadar, คุณblack_star  , พี่เก๋ , พี่น้ำ ,จูล และปิ๊ก


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านด้วยค่ะ^_^

     Share

<< อัฟย้อนหลังน้ำท่วม+เตรียมตัวอพยพT^Tวันฮาโลวีนแบบเหงาๆ@_@ >>

Posted on Thu 6 Apr 2017 15:16



 

ไดหน้านี้ต้องคอมเม้นท์อีกแล้วT_T น้ำตาซึมเลยน้องดาร์ลิ้ง คิดถึงไข่ดาวเหมือนกันเลย บวกกับเรื่องราวที่แสนเศร้า แต่คิดในแง่ดีนะดาร์ลิ้ง เรื่องราวโยงใยกันจนเป็นเหมือนโชคชะตาที่ไข่ดาวต้องกลับบ้านแล้วจิงๆ ไข่ดาวจะจำดาร์ลิ้งได้เหมือนที่ดาร์ลิ้งจำมันได้ พี่เชื่อแบบนั้น สู้ๆน๊า

ปล.ถึงอิป้าคนนั้น...กรรมจะติดจรวดถึงเค้าเอง ดีแล้วที่ดาร์ลิ้งไม่ตอบโต้ กรรมจะได้ไม่ติดตัวเรามานะน้องสาวแสนน่ารัก^.^
พี่พลอย   
Sat 10 Dec 2011 1:04 [8]

โห อ่านแล้วเศร้าตามเลยเรื่องไข่ดาว แต่คิดในแง่ดี ดีกว่าปล่อยให้มันอยู่ตัวเดียวตอนน้ำท่วมถ้าเกิดหาที่อยู่ไม่ได้จริง ๆ แล้วอีกอย่างไข่ดาวจะได้มีลูกมีหลานให้เต็มไปเลย^^ อย่าเศร้าไปเลยน๊า
ส่วนเรื่องลุยน้ำท่วมนี่ก็สุดยอด ไม่คิดว่าจะลำบากกันขนาดนี้
joule   
Wed 7 Dec 2011 20:08 [7]

อ่านไปก็น้ำตาไหลไป แต่ก็โล่งอกที่ไข่ดาวไม่ได้เป็นไปในทางที่ไม่ดี
เข้าใจน้องดาร์ลิ้งเลยค่ะว่าเศร้าแค่ไหน ไข่ดาวก็คงเศร้าไม่แพ้กัน
แต่คิดซะว่า ให้เค้าไปอยู่ตามธรรมชาติของเค้าจะดีกว่า

เราก็ต้องค่อยๆ ทำใจไป (รวมทั้งตัวพี่ด้วยอ่ะ5555)

รักไข่ดาวนะ
black_star   
Wed 7 Dec 2011 20:08 [6]

อ่านไปน้ำตาคลอไป
แต่คิดในแง่ดีนะ พี่ว่าไข่ดาวจะได้มีครอบครัว มีคู่ มีลูก อยู่่ในพื้นที่ธรรมชาติได้วิ่งเล่น จากกันวันนี้ เพื่อสิ่งที่ดีเนาะ เก็บความทรงจำดีดีไว้กับเราตลอดไป รักไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันเสมอไป เค้ามีชีวิตที่ดี มีสุข เราก็มีสุขไปด้วย
พี่เกตุ   
Wed 7 Dec 2011 14:21 [5]

แงๆๆๆ พี่ร้องไห้อ่ะ สสางทั้งดาร์ลิ้ง ทั้งไข่ดาว ทำไงดี พี่กลัวน้องไข่ดาวจะไม่สบาย กลัวเค้าจะคิดถึงดาร์ลิ้ง แงๆๆๆๆ เข้มแข็งนะจ๊ะ
พี่เก่ง   
Wed 7 Dec 2011 12:55 [4]

วันที่น้องดาร์ลิ้งกลับมาเขียนหลังจากหายไปนาน ตอนนั้นไข่ดาวคงไปอยู่กับเจ้าหน้าที่แล้วใช่มั้ยค่ะ พี่ยังทักว่าคิดถึงเจ้าไข่ดาวจัง ใจหายแทนจริงๆT-T พี่ก็เป็นคนรักสัตว์มาก บ้านพี่เลี้ยงหมาไว้ 6 ตัว เข้าใจความรู้สึกเลยเวลาต้องเสียเค้าไปมันเสียใจบอกไม่ถูกจริงๆ เป็นกำลังใจให้น้องนะค่ะ

ปล. น้องดาร์ลิ้งโชคดีมากๆๆๆที่มีเพื่อนดีๆอย่างน้องแฮรรี่ น่าประทับใจและน่าชื่นชมมากจริงๆค่ะ
แฟนได(เหมี่ยว)   
Wed 7 Dec 2011 12:32 [3]

เป็นกำลังใจให้น้องดาร์ลิ้งนะค่ะ ติดตามตั้งแต่น้องเริ่มเขียนไดฯ เลยค่ะ แต่วันนี้ขอเม้นต์ให้กำลังใจนะค่ะ คิดในแง่ดีว่าไข่ดาวจะมีเพื่อนใหม่ มีที่กว้างๆ ได้อยู่กับธรรมชาติ ขอให้อะไรๆ ผ่านไปด้วยดีนะค่ะ
Nam Areeya   
Wed 7 Dec 2011 11:28 [2]
 

อ่านแล้วเศร้าตาม
เชื่อว่าน้องไข่ดาวจอมซนก็คงปรับตัวกะสภาพแวดล้อมใหม่ๆได้ไม่ยาก
แต่แน่นอนก็คงไม่ลืมน้องดาร์ลิ้งค์แน่q
แต่เค้าก็ต้องอยู่ในที่ ที่ของเค้านะคะ
ลองโทรไปถามเจ้าหน้าที่เรื่อยๆว่าไข่ดาวเป้นยังไงบ้าง

เอาใจช่วยให้หายเศร้าไวไวนะคะ
คิดซะว่าน้องไข่ดาว แยกไปมีครอบครัวของเค้านะคะ จะได้ไม่คิดถึงมาก

onn   
Wed 7 Dec 2011 10:20 [1]

 

 

1 night tirp เที่ยวงานสะพานแม่น้ำแคว ^^
ดินเนอร์เล็กๆ+วันเกิดเจ๊^O^
สเต็กร้านรอยยิ้ม+อพยพกลับบ้านแล้ววว^^
ช่างแฮรี่+ลอยกระทงในวันน้ำท่วม^O^
วันฮาโลวีนแบบเหงาๆ@_@
บันทึกให้ไข่ดาวที่รัก
อัฟย้อนหลังน้ำท่วม+เตรียมตัวอพยพT^T
Be back to bkk + meeting diaryclub^^
เที่ยวแหลมสัก+น้ำตกธารโบก กระบี่^^
พาแม่ไปหาหมอ+วันว่างๆ^^
กลับสุราษฎร์+ช่วงเวลาแห่งความสุข

 




 



•  T h a n k s          F o r       C o m i n g  •